دلشدگان

توکافر دل نمییندی نقاب زلف ومیترسم

که محرابم بگرداندخم آن دلستان ابرو

تیر 1387
ش ی د س چ پ ج
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
آرشیو
یکشنبه 6 دی ماه سال 1383
شعری برای بهترین


وروشکا دختر آینه
وروشکا دختر آفتاب

از پس پشت زیستن بر خواست
از پشت خواهش تن
-که شعر گلی یا دلی-
و با هزار و یکمین شاخه باران دردست
                                 از دشتهای فراموشی می آید.
آی قدمهایت کوه.
آی کلامت لالایی دریا.
ترانه را آغاز کن.

وروشکا دختر آینه
وروشکا دختر آرزو

چهارشنبه 2 دی ماه سال 1383

دیشب یا امروز....

ساعت 12شب اول زمستان یا آخر پاییز. وروشکا دستشو دراز کرد و برداشتش .

-فاتحه ای نثار جان پاکت.بسم الله الرحمن الرحیم...

شوریده دلی به پایان رسی .وروشکا برام خوند:

 

حجاب چهره جان می شود غبار تنم

خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانی ست

روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

عیان نشد که چرا آمدم کجا بودم

دریغ ودرد که غافل زکار خویشتنم

چگونه طوف کنم در فضای عالم قدس

که در سراچه ترکیب تخته بند تنم

اگر ز خون دلم بوی شوق می آید

عجب مدار که همدرد نافه ختنم

طراز پیرهن زرکشم مبین چو شمع

که سوزهاست نهانی درون پیرهنم

بیا و هستی حافظ ز پیش او بردار

که با وجود تو کس نشنود زمن که منم

 

 

منم برای وروشکا  فالی زدم:

 

بلبلی خون دلی خوردو گلی حاصل کرد

باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد

.......

.......


تعداد بازدیدکنندگان : 52544


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها